/ Kiem Nieuws

RSS

Blog: Een hete herfst

dinsdag 18 oktober 2011 / Redactie / geen reacties

Onder het motto "een hete herfst" vond op zondagmiddag 16 oktober in de Melkweg in Amsterdam een bijeenkomst plaats van een breed pallet van organisaties en groepen in de Nederlandse samenleving.

Inhoudelijk was het een wat verwarrende bijeenkomst. Wat je ook ziet rondom de "Ocupy" beweging is dat men er niet in slaagt een eenduidige voor grote groepen herkenbare boodschap te brengen, behalve dan dat het anders moet. Er wordt wel stelling genomen tegen wat met name het hoge SP gehalte in de zaal noemt de "neoliberale" koers van de politiek verantwoordelijken in de afgelopen 20 jaar, die de basis heeft gelegd voor het grote graaien van de financiële instellingen.
Maar men heeft daarop nog nauwelijks een concreet antwoord geformuleerd of het moet de tegenbegroting van linkse partijen zijn. Geen teksten als kapitalisme met een menselijk gezicht of het Angelsaksische economische model tegenover het Rijnlandse model.

Kortom een grote leidende ideologie ontbreekt om de beweging van onvrede die nu op gang is gekomen ook op gang te kunnen houden. Interessant is dat ze er toch is en pluriform is van samenstelling. Not the usual suspects dus.

Gemeenschappelijke noemer
Groepen in de zaal van buschauffeurs tot kunstenaars en van milieubeweging tot de woonbond zijn zoekende naar een gemeenschappelijke noemer en organisatie. Elk benoemt wel zijn eigen ellende en claimt daarbinnen ook kleine successen met acties maar een breed protest heeft meer nodig om het aan de gang te houden. Met name de grote grijze massa moet gemobiliseerd worden om uiteindelijk in het stemhokje, verblind als ze nu zijn door het neoliberalisme, de hedonistische ik cultuur aanhangend en wars van solidariteit, een ander meer sociaal en maatschappij gericht vakje rood te kleuren.

Leiding
Duidelijk is dat deze beweging ook zoekt naar een leiding. Wie neemt het voortouw. Er moet wel concreet iets gebeuren. De vakbeweging sloot zich aan bij de protesten in mei ‘64, maar dat was mei ‘64 met een vakbeweging die ook op lokaal niveau nog sterk vertegenwoordigd was en die een duidelijker activistische verenigingscultuur kende. Hoe organiseer je de massa tegen het populisme in, en vooral wie gaan dat doen. Hier liggen dus wel duidelijke kansen voor de vakbeweging om verloren terrein en harts en minds van veel mensen (terug) te winnen. Er zal scepsis zijn maar dat mag de bonden er niet van weerhouden om wellicht in samenwerking met progressieve politieke partijen en met grote entiteiten in het maatschappelijk middenveld, om (mede) de leiding te nemen in dit proces.

Kritische massa
Ook over de vraag hoe je de massa kunt mobiliseren werd nauwelijks gediscussieerd. Wel de constatering dat dit meer dan noodzakelijk is. Er werd gewezen op de rol van de media.
Los van de vraag in wiens handen die zijn (kranten zijn ook gewoon commerciële bedrijven met aandeelhouders waar mensen werken die hun baan willen houden) en hoe deze in het defensief zijn gedrongen (zie de uitwerking van de bezuinigingen op de publieke omroep) moeten daar toch door de beweging zelf de nieuwsfeiten worden gecreëerd.

Voor het organiseren van een kritische massa zijn vooral van belang:
- (Inter)nationale en vooral lokale structuren die mensen bijeen kunnen brengen en waar ruimte is voor meningsuitwisseling en (lokale) actie;
- Het inzetten van (moderne) communicatiemiddelen, ja ook de sociale media; Dan zijn we weer terug bij de boodschap. Als die eenduidig is en goed gecommuniceerd kan worden (algemene ongedefinieerde onvrede is ook een boodschap) dan moet het lukken een beweging gericht op verandering in de samenleving op gang te brengen en te houden. Veel zal afhangen van de emotie waarmee die boodschap wordt uitgedrukt.

Konijn in de koplampen
Belangrijk om te zien is dat kunstenaars betrokken kunnen worden omdat zij bij uitstek in staat zijn de boodschap van verandering en de daarbij behorende emotie met kunstzinnige middelen over te brengen aan de 99%. Misschien moet de vereniging FNV KIEM dan ook haar leden daarop mobiliseren en ze op roepen bijdragen te plegen, dicht bij huis en iets verder weg op nationaal niveau. Kunnen we eindelijk eens ophouden als een konijn in de koplampen van naderend onheil te staren en werken aan verandering naar meer sociale rechtvaardigheid.

NB:
En natuurlijk werd er opgeroepen tot een landelijke staking, een vol museumplein, het vormen van een schaduwkabinet, een structurele linkse samenwerking, activistische vakbonden, acties bundelen, etc.

Martin Kothman

Bestuurder

Print deze pagina

/ Kiem Reacties

 
 ______      ___     _    _     ______   ______     ______  
|      \\   / _ \\  | || | ||  /_   _// |      \\  /_   _// 
|  --  //  | / \ || | || | ||   -| ||-  |  --  //   -| ||-  
|  --  \\  | \_/ || | \\_/ ||   _| ||_  |  --  \\   _| ||_  
|______//   \___//   \____//   /_____// |______//  /_____// 
`------`    `---`     `---`    `-----`  `------`   `-----`